Antykoncepcja dla nastolatki

[Głosów:0    Średnia:0/5]

W nastoletnim wieku raczej nikt nie planuje macierzyństwa, ale niestety często pierwsze seksualne eksperymenty kończą się wpadką. Na rynku dostępnych jest wiele metod antykoncepcji. Którą z nich wybrać? Oto wskazówki, które ułatwią podjęcie decyzji.

Pigułki hormonalne: wybierają je przede wszystkim dziewczyny, które współżyją regularnie ze stałym partnerem. Pigułki hormonalne dobiera i przepisuje lekarz na podstawie wywiadu i podstawowych badań. To ważne, bo nie każda kobieta może stosować ten rodzaj antykoncepcji.
Zalety: jest ich wiele, a największa z nich to bardzo wysoka skuteczność (0,2-2,5 w skali Pearla). Przyjmując pigułki, można uniknąć przykrych dolegliwości związanych z napięciem przedmiesiączkowym, krwawienia miesięczne będą krótsze i mniej bolesne, wyreguluje się gospodarka hormonalna, zmniejszy się także ryzyko zachorowania na raka jajnika i trzonu macicy.
Wady: po pierwsze, jej stosowanie wymaga samodyscypliny i konsekwencji: nawet jedna pominięta pigułka może obniżyć skuteczność antykoncepcyjną całego opakowania. Po drugie, pigułki nie chronią przed chorobami przenoszonymi drogą płciową i HIV.

Prezerwatywa: to popularny, tani i łatwo dostępny środek antykoncepcyjny. Sprawdzi się, jeśli współżycie jest nieregularne, nie mamy stałego partnera albo po prostu zależy nam na metodzie, która nie będzie ingerować w funkcjonowanie naszego organizmu.                                                                                   
Zalety: do natychmiastowego zastosowania. Prezerwatywa może być stosowana jako uzupełnienie innych metod antykoncepcyjnych. Jest ogólnie dostępna, bez recepty. Brak skutków ubocznych. Znacznie zmniejsza ryzyko zakażenia chorobami przenoszonymi drogą płciową. Niska cena. Może przedłużać czas stosunku i poprawiać erekcję.
Wady: działanie jest związane z aktywnością seksualną – zaburza spontaniczność (choć niektórzy potrafią potraktować ją jako element gry…). Obniża doznania seksualne. Skuteczność tej metody jest w dużej mierze zależna od staranności stosowania: wskaźnik Pearla od 2 do 15. Możliwość wystąpienia uczulenia na lateks u obojga partnerów oraz „wady fabrycznej” trudnej do wykrycia przed stosunkiem (w przypadku uszkodzenia prezerwatywy podczas stosunku należy zastosować metody awaryjne).

Środki chemiczne: do wyboru są pianki, kremy, żele i globulki dopochwowe o działaniu plemnikobójczym. Trzeba jednak pamiętać, że nie są to środki na tyle skuteczne, by stosować je jako jedyne zabezpieczenie przed ciążą – najlepiej potraktować je jako uzupełnienie dla innych metod, np. prezerwatywy.
Zalety: zaletą antykoncepcji chemicznej jest jej dostępność (w aptece bez recepty) oraz ochrona przed infekcjami.
Wady: możliwość podrażnienia błon śluzowych i zakłócanie przebiegu stosunku.

Metody naturalne: prowadzenie kalendarzyka najlepiej sprawdza się w przypadku stałych związków i par, którym ewentualna „wpadka” nie pokrzyżowałaby życiowych planów.
Zalety:
stosowanie naturalnych metod antykoncepcji ma jedną, podstawową zaletę – dzięki nauce rytmu własnego organizmu zdobywasz wiedzę na temat swojej płodności i kontrolujesz stan zdrowia.
Wady: codzienne mierzenie temperatury, obserwowanie śluzu i położenia szyjki macicy może być uciążliwe, a do tego… łatwo o pomyłkę. Owulacja może niespodziewanie się przesunąć, a obliczenia mogą okazać się niedokładne.

Antykoncepcja „awaryjna”: tzw. „pigułka po” ma nie dopuścić do zapłodnienia i zagnieżdżenia się zarodka w macicy w sytuacjach nagłych, wyjątkowych (np. pęknięcie prezerwatywy czy spontaniczny seks bez zabezpieczenia). Przyjmuje się ją nie później niż 72 godziny po stosunku. Nie jest to jednak metoda antykoncepcji, którą można stosować regularnie, ale jedynie w kryzysowych okolicznościach. Preparaty takie jak Postinor Duo i Escapelle zawierają bardzo duże, uderzeniowe dawki hormonów, a ich wpływ na organizm kobiety nie jest obojętny.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*